پنجشنبه 17 مرداد ماه سال 1387
یا عشق...
ببخشید این چند وقته نتونستم وبلاگ رو آپ کنم،و این اعیاد شعبانیه رو تبریک بگم.چون واقعا سرم شلوغ بود.نمی دونید چقدر لذت بخشه که خواهرت رو توی لباس عروسی ببینی.و از اون رمانتیک تر، اخر شب هست که پدرم دسته عروس و دوماد و تو دست هم گذاشت و گفت که بعد از خدا شما دو تا رو بهم می سپرم اشک از چشمهام سرازیر شد وقته خداحافظی هم که از همه بدتر بود خیلی سعی کردم خودم رو نگه دارم ولی یه اشک کوچولویی از چشام سرازیر شد.براشون آرزوی خوشبختی می کنم و امیدوارم که همیشه سلامت باشن.
